ملا شدن چه آسان، آدم شدن چه مشکل

بسیاری از بزرگان اهل علم و عرفان با مد نظر قرار دادن اهمیت تزکیه نفس همزمانبا کسب علوم دینی مدارج بالایی را در هر دو جنبه کسب کردند و منشاء خیرات و برکاتبزرگی برای جامعه و مردم شدند. آیت الله میرزاجواد ملکی تبریزی (رض)، آیت الله شاهآبادی (استاد عرفان امام خمینی- ره)، آیت الله بهاءالدینی (رض)، آیت الله بهجت(رض)،امام خمینی(ره) و... بزرگوارنی بودند که علاوه بر رسیدن به درجه اجتهاد،‌ مراتببالای عرفانی را نیز طی کردند و طلبه های علوم دینی را نیز تشویق به طی این مسیر میکردند، آنچنانکه آیت الله کوهستانی(رض) از علمای عامل در منطقه مازندران حوزه ایبنا کرده بودند که طلبه های علوم دین حین درس خواندن در آن، برنامه ای برای تزکیهنفس و استفاده از نفحات روحانی آن بزرگوار داشتند و همچنین آیت الله بهجت در قم کهدر کنار دروس حوزوی، درس اخلاق و عرفان نیز میدادند.

در واقع در نگاه آن بزرگواران خواندن دروس حوزوی تنها در قیل و قال دوران طلبگیو پوشیدن لباس روحانیت نیست، بلکه عمل به شریعت و سیر به سمت معرفت الهی و متخلّقبه اخلاق الهی شدن است که هدف اصلی مکتب بزرگ و شریف شیعه است.

حضرت امام(ره) که خود عالمی عامل و مجتهدی عارف و خبیر بودند بارها در سخنان ومطالب خود اهل علم و روحانیت را به تهذیب نفس و تقوای الهی و عمل به علم شریعت دعوتمی فرمودند و حتی در کتاب چهل حدیث خود با شکست نفسی و لفظی و مهیب زدن به خود بهنوعی اهمیت "آدم شدن" در کنار "عالم شدن" را به دیگران گوشزد کرده اند.

نقل است که حضرت امام (ره) طی سخنانی در جمعه آخر شعبان یکی از سالهایی که در نجف اشرف بودند فرمودند: " در سابق گفته می شد « ملا شدن چه آسان، آدم شدن چه مشکل»، ولی من می گویم: « ملاشدن چه مشکل، آدم شدن محال است»، آدم شوید، استعمار از آدم می ترسد، سیدجمال یک آدم بود و موجب ترس و وحشت استعمار آن روز شد."

بر این اساس می توان متصوّر شد که برخی که فقط ردای روحانیت را به دوش انداختهاند و از عمل به اخلاق الهی محروم هستند چه ضرری می توانند برای خود و جامعه اسلامیبه همراه داشته باشند و لذا شاید بر همین مبناست که امروز معدود روحانیونی راشاهدیم که در لباس روحانیت به نظام و انقلاب و مبانی و ارزش ها خیانت می کنند وعملا به نام عالم دینی ابزاری در دست قدرت طلبان و ضدانقلاب داخل و خارج هستند تابه جای عمل به منویات بنیانگذار جمهوری اسلامی و سوق جامعه و مقلدین خود به سمت حفظو بسط ارزش ها و آرمان های نظام و انقلاب اسلامی برای رسیدن به جامعه ای متخلّق بهاخلاق الهی و معرفت دینی، شاهد عمل کردن آنها به اهداف دشمنان انقلاب و نظامهستیم.

اگر شاهدیم که یک روحانی به جهت فاصله گرفتن از شآن روحانیت از قائم مقامی حضرتامام (ره) خلع و اگر امروز از امثال ؟ ، ؟ در لباس روحانیت و شیخ  ؟  در لباسمرجعیت، رفتارها و گفتارهایی سر می زند که هیچ نشانی از اخلاق الهی در آن نیست و بهعنوان نمونه دست دادن های با زنان و دختران یا دروغ های  در زیر سوال بردن نظام وانقلاب و توهین مستقیم  برخی  به رئیس جمهور منتخب مردم و توهین های اخیر او بهآیات بزرگوار جنتی، نوری همدانی و مکارم شیرازی اتفاق می افتد و هیچ تناسبی باجایگاه یک روحانی، مرجع و یا حتی یک طلبه معمولی ندارد، باید ریشه آن را در عدمتزکیه نفس و تقوای الهی جستجو کنیم.

حضرت امام(ره) در خصوص اهمیت معنویت در روحانیت فرمودند: " اگر انسان برای شهواتنفسانیه قیام بکند و برای خدا نباشد، این به جایی نمی رسد کارش. چیزی که برای خدانیست دوام نمی تواند داشته باشد. من نمی توانم باور کنم که کسی مبادی معنوی نداشتهباشد و برای مردم کوشش کند... از خدا بخواهید که ماها از لغزش دور باشیم. خودتانبرای خودتان، برای همه ملت، ملت بخواهد برای خودش و برای علما دعا کنند که این طبقهلغزش پیدا نکنند که به لغزش آنها اسلام در خطر است...خیلی مواظب باشید، این مسندخطرناک است، این عمامه خطرناک است، این محاسن خطرناک است، خدتان را از این خطرهانجات بدهید، حفظ کنید خودتان را،‌این مال ما، همه همینطورفرق ندارد، اسلام مال اهلعلم نیست اسلام مال همه است، این امانتی است که خدا به همه داده است. (صحیفه نور، ج 4و11)

مصطفی بخشی

             

/ 0 نظر / 9 بازدید